Twee optredens op 27 Juni 2009

in Egmond aan Zee en in Den Helder

Wie ons verslag van Theater de Kunstreep in Oostzaan heeft gelezen, weet inmiddels dat we twee mensen enthousiast hebben gekregen voor ons bandje. De nieuwe fans wilden absoluut nog een (twee, drie of meer) keer naar een optreden toe, dus dat wilden we warm houden. De afspraak om naar de optredens in Egmond aan Zee en in Den Helder te gaan, stond dan ook al een maand of drie. Voorpret is ook leuk, al was het wel lang wachten. De nieuwe fans konden er uiteindelijk toch niet allebei bij zijn, vandaar dat we met z'n drieën op pad gingen.

Het optreden in Egmond was buiten, en hoewel het er af en toe wat somber uitzag, is het droog gebleven. De paraplu en jassen konden in de auto blijven. Het podium was in een tent en voor het publiek was er genoeg ruimte op het plein, waar gelukkig een paar bankjes stonden, zodat wij die-hards, vlak voor het podium, lui van ons bandje konden genieten. De omliggende terrassen zaten helemaal vol, zodat veel mensen het optreden konden volgen. Er hing een lekker relaxed vakantie-sfeertje. Veel vakantiegangers kwamen voorbij; net op het strand geweest, een ijsje in de hand, kids in de bolderkar... heel gemoedelijk allemaal.

 

De band zou om 18.00 uur beginnen, maar toen wij een kwartier daarvoor het plein op liepen, waren ze al begonnen. Ze hadden er zin in! Het werd dan ook een leuk, ontspannen optreden. Er werd veel gegniffeld op het podium, vooral toen Frank in z'n enthousiasme een verkeerd nummer aankondigde. Hij stond dan ook uitgebreid op z'n setlist te trappelen, waardoor die blijkbaar niet meer zo goed leesbaar was. Geen probleem: Ruben zei telkens welk nummer ze gingen spelen, waarna Frank de aankondiging deed  

Na hun eerste cd 'Sugar' is er een nieuwe in de maak, waarvan al nummers worden uitgeprobeerd. In het theater was ons al één nummer opgevallen die we bijzonder mooi vinden, en gelukkig speelden ze die deze keer weer. De tekst gaat over iemand die de ware liefde nooit heeft kunnen vinden. Rustig nummer, mooie tekst, mooi gezongen... zucht, zwijmel  En nu we toch even aan het zwijmelen zijn: ook Misty Morning kwam weer voorbij...  altijd goed voor kippenvel, zó mooi....

Uiteraard kwamen de solo's van Ralph en Arjen ook weer voorbij. Het viel ons op dat Ralph's aandeel hierin groter is geworden. Arjen en Ruben gebaarden al naar elkaar dat Ralph er flink de tijd voor nam. Hij was inderdaad lekker op dreef en ook Arjen haalde even flink uit op z'n potten en pannen. Wij vinden dat leuk, maar op zo'n plein tussen de toeristen kwam het toch niet zo goed over op het publiek, denken wij. Vooral als je bedenkt dat men het allemaal toch wel hard vond (er kwam zelfs een meneer voorbij met z'n handen over z'n oren, haha...).

De band speelt natuurlijk voornamelijk wat steviger werk, wat niet onopgemerkt bleef bij de omliggende restaurants. Er kwam iemand klagen dat de mensen op zijn terras last hadden van het geluidsvolume  Vreemd, daar hoorden wij helemaal niets van...  (wat zeg je? hoezo hard???) Nee hoor, viel allemaal reuze mee en er was netjes een vergunning geregeld (tenminste: dat nemen we voor het gemak maar aan) dus de gebelde politie kwam niet opdagen. Ergens wel jammer, vonden wij, want een band in de boeien zou pas écht een goed verhaal opleveren op onze site  En deden ze het er om of was het toeval dat ze eindigden met een extra stevige uitvoering van Rip this joint?

In ieder geval was er geen tijd voor spanning en sensatie (en arrestatie), want na afloop van het optreden moest de band snel inpakken en wegwezen. Den Helder wachtte op hen. Nieuwe fan Monique had nog geen eigen cd. Dat kan niet als die-hard fan, dus trok ik haar nog even mee naar Ruben om een cd bij hem te kopen. Hij showde meteen z'n nieuwe signature gitaar nog even van dichtbij (écht mooi dus...).

Arjen had een kapotgeslagen drumstokje weggegooid. Wie wil dat nou niet hebben? (collectors item toch?). Maar alle kids stapten er netjes overheen en toen kwam de onverbeterlijke fan in mij boven. Na afloop van het optreden raapte ik hem op (met onze muzikale Patrick als excuus) en Arjen moest dat natuurlijk nét zien (grijns!). Later op de avond toch maar even uitgelegd voor wie ik het had meegenomen...

Richard merkte op dat ik, als ik toch met irritant fangedrag bezig was, ook wel even de vertrappelde setlist kon pakken. Nee joh, dat doe je toch niet. Die hebben ze vast nog nodig vanavond.... maar ach, de lijst bleef liggen en zag er toch niet meer uit enne... afijn eh...

... ... hier is 'ie dan. Wat pruttig hier en daar, maar dat verhoogt de fan-vreugde. Wat nou handtekening? Wij willen originele schoenafdrukken! Let op: hier wordt een nieuwe trend gezet (of wij worden voortaan vóór de optredens uit de omgeving van de band verwijderd, dat kan ook nog...)

Omdat niemand gezien had dat ik de lijst had meegenomen, durfden we ons toch nog in Den Helder te vertonen. We hadden tussendoor zelfs nog even tijd om thuis bij te tanken, iets te eten, de kids te groeten (hallo, doei) en rustig naar Den Helder te rijden. Eerst gingen we op zoek naar het café J.P. Dupont. Arjen en Ralph zaten buiten. Mooi, de band was op tijd. Ze vertelden dat het snikheet was binnen. Dat was natuurlijk te verwachten. Het was nog steeds benauwd warm en het café zag er erg vol uit. We besloten pas vlak voor het optreden naar binnen te gaan. Met nieuwe fan nummer twee uit het theaterverhaal, Goos, hadden we min of meer afgesproken dat we elkaar zouden treffen in een ander café, waar de broer van Goos met z'n band zou optreden. Door verkeerd uitgelegde instructies liepen we de verkeerde straat in, zodat we hem niet vonden voor Ruben en band gingen spelen. We kwamen net op tijd binnen, zodat we deze keer het begin van het optreden wél konden zien.

J.P. Dupont is een smal café als je binnenkomt, maar achterin is het podium met genoeg (dans)ruimte ervoor. Het is dus even passen en meten bij binnenkomst, maar daarna sta je wel ruim. Dat deed niets af aan de temperatuur... wat een hitte. En dan stonden wij nog stil. Petje af voor de mannen die op het podium stonden alsof ze er niet al drie uur werk op hadden zitten.

Wij vonden het toch wel erg benauwd en omdat we toch nog even naar Goos wilden zoeken, besloten we na een paar nummers weer naar buiten te gaan. Een uitgebreide zoektocht langs kroegen en standjes, door hordes mensen heen, volgde, maar we konden het écht niet vinden. Sms'jes over en weer, en jawel, uiteindelijk bleek dat café in een heel andere richting, heel erg vlakbij J.P. Dupont te staan

Back Home heet dat café en het was er inderdaad huiselijk gezellig. Erg warm ook wel, maar het was goed te doen. Minder druk ook. Er stonden meer mensen buiten dan binnen. We dronken een biertje een luisterden naar de band van broerlief (geen idee meer hoe ze heten, maar het klonk leuk en er werd gedanst, dus succesvol waren ze wel). Na een paar nummers namen ze pauze en dat was voor ons het moment om weer terug te gaan naar onze mannen.

 

Monique was met eigen vervoer naar Den Helder gegaan, zodat ze eventueel vroeger naar huis kon dan wij. We wilden haar niet alleen naar haar auto laten gaan, zodat Rich even met haar mee liep. Ik had nog niet genoeg van de blues en wilde nog lang niet naar huis... maar die hitte. Afijn, hoe lang zouden ze nog spelen? Zouden we nog even wachten tot ze klaar waren, zodat we nog even konden bijpraten? Daar was in Egmond weinig tijd voor geweest, dus besloten we de laatste paar nummers af te wachten. De solo's kwamen weer voorbij (bij Arjens getrommel stond Ruben hem met een handdoek wat koelte toe te wapperen). En weer husselde Frank de hele setlist door elkaar (zouden ze er nog naar gezocht hebben? Frank had geen nieuwe voor zich liggen)... De gestolen setlist lag nog bij ons thuis en daar hielden ze zich sowieso niet helemaal aan, en hoe lang moesten ze nou nog? Het ene nummer kwam na het andere en ze waren niet van plan te pauzeren of helemaal te stoppen. De dansvloer bleef in gebruik en ik begon me af te vragen waar die mensen de energie vandaan haalden om te bewegen in die hitte, pffff...

De vermoeidheid sloeg toe, de warmte sloeg toe, het bier sloeg toe (bij mij). Ruben betrapte me op een wel heel wazige blik... en toen besloten we toch maar naar huis te gaan. Geen praatje achteraf dus... helaas.

We hadden onze camera niet bij ons in Den Helder. Alle bovenstaande foto's zijn dan ook in Egmond aan Zee genomen. We hebben veel meer foto's dan op deze pagina staan. Binnenkort komen er meer op de site te staan...