Rock ’n Roots Guitarnight in de Heineken Music Hall op 29 Augustus 2009

 

Met optredens van Jan Akkerman (met special guest Ruben Hoeke) en Gary Moore

 

We kregen een nieuwsbrief waarin de Rock ’n Roots Guitarnight groots werd aan gekondigd. Mmmm, Jan Akkerman, Gary Moore… klinkt goed… Zoals gewoonlijk lieten we het even bezinken voor we kaarten gingen bestellen. Even op de kalender kijken of we wel tijd hadden… nou ja, we konden toch nog niet bestellen, dus we zouden wel zien. Twee dagen later kwam het bericht binnen dat Ruben de ‘special guest’ van Jan Akkerman en band zou zijn. Hé, dat was wel heel erg leuk! Toen bestelden we de kaarten natuurlijk meteen ;-)

 

     

 

De voorpret is enorm leuk. Het getuttel met de routeplanner (we hebben nog steeds geen TomTom), het uitrekenen hoe laat we uiterlijk de deur uit  moeten (waarna we meestal veel te vroeg vertrekken), boodschapjes doen (flesjes fris en snaaierij voor in de auto, pepermunt voor bij het concert), nog even uitkiezen welke kleding er aan moet (niet te warm, niet te alledaags), optutten, en dan wachten tot het écht tijd is om op pad te gaan.

 

   

 

Zodra we de straat uitreden was het gevoel er al, met de muziek van Gary Moore over de speakers en de zak met krentebollen op schoot (want het was etenstijd en we moesten ons tenslotte goed voorbereiden op de lange avond). Nu komen wij beslist niet dagelijks in Amsterdam, dus de routeplanner hadden we hard nodig. En voor het eerst reden we maar één keer verkeerd, omdat ik nog steeds niet kan onthouden wat links en rechts is en Richard dus stomweg de verkeerde kant op stuurde. Maar oké, het moet gezegd worden, we waren keurig op tijd in Amsterdam. Om 10 voor half 7 sloten we aan in de rij. De zaal ging om half 7 open en het concert zou om 8 uur beginnen, vandaar dat we heel relaxed naar binnen gingen.

 

 

 

 

 

Nog even een plaspauze, daarna rustig de zaal in gewandeld… en daar zagen we dat de rest van het publiek ook al zo kalm en beheerst naar binnen was gegaan, want er stonden pas twee magere rijtjes publiek voor het podium. Hadden we erop gerekend om zo´n beetje achterin te gaan staan of zelfs te gaan zitten, nu stonden we zomaar vooraan. Hadden we nou toch maar onze camera meegenomen! Maar ja, op de kaarten stond (de standaard tekst) dat je geen camera mee naar binnen mocht nemen, en het is altijd maar afwachten of het wel of niet wordt gecontroleerd. En nu stonden er dus redelijk veel mensen met hun (compact)camera in de aanslag.

 

   

 

Het was pas kwart voor 7 toen we ons op de derde rij installeerden. Toen er om 8 uur eindelijk iets gebeurde op het podium, begonnen onze voeten al pijn te doen. En we moesten nog tot half 12 staan… Maar zoals dat altijd gaat, voelden we niets meer toen Jan Akkerman en z´n band begonnen te spelen. Wat straalt die band toch een energie uit! Jan begon met het voorstellen van z´n band. Z´n vaste drummer had een andere klus en werd vervangen door Remco van der Sluis. Inderdaad de vorige drummer van de Ruben Hoeke Band. Erg leuk om hem weer eens aan het werk te zien. Bassist Wilbrand Meischke speelde op z´n 5-snarige basgitaar. En op de toetsen Coen Molenaar.

 

 

 

De avond begon meteen met kippenvel, toen ze You do something to me speelden van Paul Weller. Om diep van te zuchten, zo mooi… Daarna gingen ze los met vooral veel nummers van Focus, waarbij het me weer opviel hoe enorm de band hier van geniet. Wilbrand stond op een gegeven moment zelfs met z´n ogen dicht te spelen. Helemaal in trance… Prachtig om te zien.

 

 

 

Wij zaten natuurlijk in spanning wanneer Ruben het podium zou betreden. Hij bleek de laatste drie nummers mee te spelen, nadat hij eerst door Jan uitgebreid aan het publiek was voorgesteld. Over stralen gesproken: Ruben gaf licht in het donker. Wat stond hij te genieten zeg! Het samenspel tussen onze gitaarhelden bracht de zaal in vervoering. Ze stonden te spelen alsof ze dat al jaren samen doen, terwijl dit in werkelijkheid maar een paar keer eerder is voorgekomen. Maar toen was Jan te gast bij Ruben en niet andersom. Nee werkelijk, dit optreden was veel te snel voorbij. De pakweg 5 kwartier dat Jan Akkerman en band speelden vlogen om en voor ons had het veel langer mogen duren. En heel sympatiek besloot Jan met het opnieuw voorstellen van de band en een bedankje voor de mensen van het licht en geluid. Applaus voor Jan!

 

   

 

Zodra de band van het podium verdween, voelden wij onze voeten weer. Pfff… vervelend dat wachten tussendoor. We waren wel erg benieuwd naar Gary Moore, maar of hij het spetterende optreden van de Jan Akkerman band zou evenaren? (nou ja, vast wel). Gelukkig maakte hij de verwachtingen waar. Vanaf de eerste noot waren wij alle ongemakken weer vergeten en meteen gingen we er helemaal in op. Wat heeft ook deze man een enorme energie. Hij wisselde prachtig rustige nummers af met gillend gitaargeweld, waarbij hij uitgebreide solo´s uit z´n gitaar toverde. Soms ging hij hierin wel iets te ver door, waardoor sommige solo´s ons toch te lang duurden.

 

  

 

Er stonden drie heren achter hem die ook bepaald niet onverdienstelijk speelden, maar helaas heeft Gary verzuimd deze mensen aan ons voor te stellen. Een gemiste kans, want deze muzikanten verdienden een stevig applaus. En aan de mensen achter de schermen werd door Gary helaas ook geen aandacht gegeven. Zal onze Hollandse mentaliteit wel zijn dat we ons hier toch wel aan stoorden. Maar ja, zo heeft ieder z´n eigen werkwijze. Gary bedankte het publiek wel, met een applausje, en z´n twee toegiften maakten een heleboel goed. Zo´n weglopende en weer opkomende band blijft leuk, omdat het publiek daardoor de kans krijgt even heel hard ´we want more´ te gillen.

 

  

 

Om dit hele verhaal samen te vatten kunnen we één ding zeggen… ondanks de zere voeten duurde het allemaal veel te kort. Vooral het eerste optreden smaakte naar meer.

Onze camera hebben we uiteindelijk niet gemist. We zagen een aantal fotograferende mensen op en vlak voor het podium in de rondte lopen, dus we zouden via internet nog wel op zoek gaan naar geschikte foto´s. Achteraf hebben we de prachtige foto´s op deze pagina gekregen van Ton Martens en Barbara van Geffen van de Bluesrockpagina (http://www.bluesrockpagina.nl/). Wij zijn hen daar heel, heel, heel erg dankbaar voor!

Klik vooral even op de link en lees hun proffesionele verslag, en bekijk meteen de rest van hun foto´s, van Ruben en de Jan Akkerman band en uiteraard van Gary Moore.