Cd-presentatie
van 'Sugar' de debuut-cd van de Ruben Hoeke Band
op dinsdag 11 April 2006 in 'de Kade' in Zaandam
We hadden ons grondig voorbereid: onze officiële uitnodiging lag al klaar, onze kleding voor die avond was al uitgezocht, nog even snel wat sieraden ontworpen voor bij het nieuwe bloesje, zelfs nieuwe schoenen en een nieuw kapsel... afijn, het moest de perfecte avond worden. En dan hoefden wij niet eens het podium op 
De voorpret was enorm, want 'ons' bandje heeft een cd gemaakt om te zoenen en we zouden de nieuwe nummers dan eindelijk live gaan horen. Op mijn werk begon het al te kriebelen (nog een paar uurtjes en dan gaan we naar Zaandam!) en 's avonds in de auto begonnen de vlinders in mijn buik spontaan met z'n allen tegelijk te vliegen 
Mijn hemel, muziek maken zou mijn vak niet zijn hoor; ik zou bezwijken van de zenuwen. Dat is zeker een vrouwelijke eigenschap, want Richard zat heel 'cool' naast me en leek nergens last van te hebben. Tot onze ruitenwissers het opeens opgaven... Niet fijn, want het goot van de lucht. Het zou niet de eerste keer zijn dat we door autopech een optreden moeten missen (de drama's die wij al hebben meegemaakt...!), dus mijn vlinders maakten overuren. Na wat gepiel met het hendeltje deed in ieder geval de snelste wapperstand het weer, dus we besloten maar stomweg door te rijden met af en toe een handmatige snelle wapper om het ergste water weg te halen.
Toen we in Zaandam kwamen, zagen we al een flinke rij voor de deur van 'de Kade' staan. De mensen stonden werkelijk in de stromende regen te kleumen, want de deur was nog niet open. Wij hadden opeens geen haast meer. Maar goed ook, want de rij voor de parkeermeter was ook niet klein, dus uiteindelijk waren wij ook nat en verkleumd. Ach ja, dat moet je er voor over hebben als die-hard fan 
In ieder geval was de deur open toen wij aan kwamen lopen, maar eh... waarom konden we dan toch niet naar binnen? Wat was het druk! 
Toch ging het er allemaal heel beschaafd aan toe; niemand duwde, want we waren tenslotte niet bij Bløf, haha... Later zagen we Frank door de gang heen en weer stuiven, druk pratend met een stel dat voor ons stond. Hij zag ons trouwens niet, en dat hebben we maar zo gelaten; dat zou later wel komen, dachten we, niet wetende hoe wáár dat zou zijn...
Eenmaal binnen liepen we eigenlijk zomaar naar het podium toe, en voor we het wisten stonden we tegen het podium aan geleund, en hoe het kwam weet ik niet, maar we gingen er spontaan niet meer weg... Fanatiek? Ben je gek?!? Dat hoort bij onze status van die-hard fans (dat blijft een ere-titel voor ons) 
Het grote wachten was begonnen. Tja, ook dat hoort erbij: hoe 'groter' de band, hoe langer de wachttijd voor een optreden 
Achter ons stroomde de massa nog steeds naar binnen, maar nog steeds geen geduw en getrek; wat een verademing, hoe relaxed allemaal!
Toen het dan eindelijk allemaal begon, werden we meteen helemaal meegesleept. 'Onze' mannen op zo'n hoog podium, recht voor onze neuzen, bijna op tastbare afstand... (wat een onzinverhaal wordt dit zeg; alsof we elkaar nog nooit hebben aangeraakt... jullie moesten eens weten 
). Nou ja, als jullie maar begrijpen dat we onze rol als fan zeer serieus nemen; we hebben de hele avond in aanbidding omhoog gekeken naar de verrichtingen van de band.
Frank ging als vanouds uit z'n dak, maar deze keer was het meer intensief, met meer passie, hij raakte meer in trance dan normaal... en het publiek dus ook! Vlak voor ze het nummer 'Midnight prayer' zouden spelen liep Frank zomaar het podium af. Hè? De band begon gewoon te spelen, maar Frank was er nog niet. Hij kwam net op tijd terug (wat een timing) om te gaan zingen, in een soort van priestergewaad. Halelujah! De gezichten van de andere bandleden spraken boekdelen; ze hadden waarschijnlijk al flink voorpret gehad om deze actie. Frank ging er helemaal in op. We hebben ons ter plekke bekeerd: dit willen we iedere zondag wel horen 
Voor ik verder ga met dit verslag, krijgen jullie eerst de setlist van me (Ruben bedankt voor je mailtje! Ik zou de setlist dus écht hebben mee-gejat als ik het niet was vergeten...
)
(voor de niet ingewijden: Dave is part time onderwijzer op een lagere school, vandaar).
).
bravenet.com