Zaantheater

21 Maart 2007

"Lord I'm feeling tired" Buikpijn en kippevel bij het akoestisch gespeelde, en voor ons heel toepasselijke, begin van een geweldige avond. De tekst sloeg volkomen op wat wij het afgelopen weekend hebben meegemaakt. Daar ga ik hier verder niets over vertellen; luister zelf maar eens naar de tekst. Maar het was zó prachtig gezongen... Frank wist mijn gevoelige snaar te raken.

Nu maakt ons bandje normaal gesproken vooral 'het-dak-eraf-muziek' en of dat zou werken in het theater...? We zaten tenslotte lekker onderuitgezakt in het pluche, dus hoe swingend kon het worden? Frank probeerde het publiek overeind te krijgen; we mochten best even naar voren komen om te dansen hoor! Ja doei! Ik ga daar een beetje staan swingen voor het overige publiek.  Maar we hebben evengoed niet stilgezeten, want hevig mee wiebelen ging prima en hier en daar werd enthousiast mee geklapt.

Wat een fantastische muzikanten zijn het toch! Wisten we al hoor, maar in de kroeg komt dat veel minder uit de verf dan in het theater. En weer werd ons duidelijk dat de inbreng van gastmuzikant saxofonist Boris Vander Lek, het geluid van ons bandje helemaal 'af' maakt. De nummers krijgen net iets meer... volheid. Ik stel voor dat Boris voortaan als vast 5e bandlid wordt aangenomen....   Hij is er enthousiast genoeg voor, dus waarom niet...?

Het grootste probleem dat ik tegenkom bij het schrijven van alle verslagjes, is dat ik van sommige nummers die de mannen spelen de titel niet ken. Dus zodra ik de setlist onder ogen krijg, weet ik vaak niet meer welke nummers nou ook alweer bij die titels horen... Dus heb ik een smeekbede naar Ruben gemailt en heb ik een setlist gekregen mét deskundig commentaar  (mijn dank is groot!).

De nummers die ze speelden waren: Lord I'm feeling tired, Shuffle, Boogie, Not fade away, Backdoor blues, Midnight prayer (altijd mooi!), Tobacco road. Na de pauze begonnen ze met mijn favorite nummer: Misty morning (zucht), daarna Swamp, Hipshake, Bring it on home (een medley van allemaal bekende nummers waar ik zéér van heb genoten, maar wat ik het mooiste vond kan ik hier niet omschrijven, want daar ken ik dus de titel niet van  in ieder geval duurde het lekker lang... ), daarna Rocker, mét drum- en bas solo (altijd lekker!), King Bee, Love man, en de uitsmijter Rip this joint (swingen!!!).

Vóór we het wisten was de avond alweer voorbij... Eén ding weten we zeker: als de Ruben Hoeke band nog een keer in het theater mag spelen, zijn wij er weer bij!